Oysa kimsenin görmediği, bilmediği bir hikâye vardı...

Cucurella saçlarını, otizmli oğlunun onu sahada ve televizyonda yüzlerce insanın arasında ilk bakışta kolayca tanıyabilmesi için uzatıyordu. Çünkü bazen bir çocuğun dünyasında en güvenli liman, kalabalığın içinde bile hemen fark edebildiği babasıdır.

Birileri alay ettiği saçlarda sadece bukleler gördü...Oğlu ise o saçlarda güveni, sevgiyi ve "Babam orada." diyebilmenin huzurunu gördü.

İşte ön yargı böyledir...

İnsanlar çoğu zaman bilmedikleri hayatların yargıcı olmaya kalkar. Oysa herkesin içinde sessizce taşıdığı bir yük, kimseye anlatmadığı bir hikâye ve sadece sevdikleri için yaptığı fedakârlıklar vardır.

Bu yüzden bir insanı görünüşüyle yargılamayın. Çünkü bazen alay ettiğiniz bir saç teli, bir çocuğun babasına uzanan tek yoludur. Bazen küçümsediğiniz bir detay, tarif edilemez bir sevginin en saf hâlidir.

HABERMERKEZİ